گالری تصاویر
پیوندهای مهم
  • پورتال امام خمینی
  • دفتر مقام معظم رهبری
  • ریاست جمهوری
  • معاونت امور مجلس
  • نقشه جامع علمی کشور
  • Ministry of Science, Research and Technology
  • صندوق احیا و بهره برداری از بناهای تاریخی و فرهنگی کشور
ساختار سیاسی

  

تاریخ سیاسی

  نورسها یا اقوام شمالی اروپا معروف به وایکینگها که قومی دریانورد بودند از اواخر قرن هشتم شروع به توسعه قلمرو خود نموده در قرن نهم میلادی پادشاهی نروژ را ایجاد کردند. در قرن سیزدهم و چهاردهم میلادی این کشور در اوج قدرت خود بود؛ بطوریکه از آن بعنوان دوران طلایی نروژ یاد می شود. ولی پس از شیوع مرگ سیاه یا طاعون مرگبار در سال 1349 میلادی در اروپا، جمعیت نروژ نیز به نصف کاهش یافت و این کشور بتدریج ضعیف شد و در سال 1397 میلادی بخشی از اتحادیه دانمارک، سوئد و نروژ با حاکمیت دانمارک شد. این کشور از 1815 تا 1905 عضو اتحادیه سوئد و نروژ با حاکمیت سوئدیها بود و در نهایت در سال 1905 از سوئد استقلال یافت و یکی از شاهزادگان دانمارکی به نام کارل بعنوان پادشاه نروژ انتخاب شد. پس از او فرزندش اولاف و سپس هارالد پنجم ( پادشاه فعلی) به قدرت رسیدند.

 

ساختار و تشکیلات حکومتی

 پادشاه

نظام سياسي نروژ مشروطه سلطنتي با دمكراسي پارلماني است كه پادشاه در آن نقش اجرايي ومسئوليتي ندارد.قدرت اجرائی در دست دولت است و پادشاه یک مقام تشریفاتی است. رسما پارلمان را افتتاح می کند، بعنوان رئیس کشور از سایر کشورها دیدار می کند و میزبان روسای سایر کشورهاست. سفرای خارجی نیز استوارنامه خود را به وی تسلیم می کنند. پادشاه فرمانده ارتش و دارای بالاترین درجه نیروهای مسلح است. او همچنین رئیس رسمی کلیسای نروژ است. پادشاهی موروثی است.

 

قوه مقننه (پارلمان)

 طبق اصل 49 قانون اساسی، قوه مقننه متعلق به مردم است تا خواسته های خود را از طریق نمایندگان منتخب در پارلمان اعمال نمایند. تعداد اعضای پارلمان نروژ 169 نفر است که هر چهار سال یکبار انتخاب می شوند. جلسات پارلمان علنی است و متن مذاکرات آن منتشر می شود مگر در مواردی که با رای اکثریت تصمیم به جلسه علنی گرفته شود. پارلمان حق استیضاح و انحلال دولت را دارد.

   در آخرین انتخابات پارلمانی که در روز دوشنبه 9 سپتامبر 2013 برگزار شد، احزاب راستگرا مجموعا با کسب حدود 54 درصد آراء ( 97 کرسی پارلمانی ) در مقابل کسب حدود 40/4 درصد آراء احزاب چپ گرا ( 71 کرسی ) حائز اکثریت آراء شدند.

 

قوه مجریه

قدرت اجرایی کشور در دست دولت است. هیات دولت دارای 21 عضو شامل نخست وزیر و وزیر است. دولت و حزب حاکم براساس رای مردم در انتخابات پارلمانی انتخاب می شود. بدین شکل که حزبی که بیشترین رای را در انتخابات پارلمانی بدست آورده می تواند به تنهایی یا در ائتلاف با احزاب دیگر حائز اکثریت در پارلمان شود. پادشاه رئیس حزب را دعوت به تشکیل دولت می کند. دولت در برابر پارلمان مسئول است و در صورتی که پارلمان به ترکیب دولت رای اعتماد ندهد دولت باید استعفا بدهد.

 

قوه قضائیه

 دستگاه قضائی نروژ در سه سطح سازماندهی شده است : دادگاههای بدوی، دادگاه بخش و دادگاههای شهری. دادگاه عالی شامل پنج حوزه حقوقی است که رسیدگی به پرونده های مدنی و جنایی را بعهده دارد. دیوانعالی کشور مرجع رسیدگی هائی به شکایتهاست و احکام صادره آن قطعی و نهایی است.

 

دولت فعلی نروژ 

 در انتخابات پارلماني 9 سپتامبر سال 2013 میلادی، احزاب راستگرا حائز اکثریت پارلمانی شدند و درنهایت با توافق حاصله بین چهار حزب پیروز، دولت ائتلافی راستگرا تنها با حضور دو حزب محافظه کار و ترقی تشکیل دولت دادند و خانم ارنا سولبرگ رهبر حزب محافظه کار به نخست وزیری رسید.

 

احزاب

  فعالیت احزاب و گروههای سیاسی در نروژ آزاد است و احزاب از طریق حضور در پارلمان و رسانه ها در سیاستگذاری داخلی و خارجی اعمال نظر می کنند. طبیعتا محبوبیت احزاب بسته به برنامه ها، سیاستها و عملکرد رهبران متغیر است.  براساسنتایج انتخابات پارلمانی تاریخ 9 سپتامبر 2013، درصد آراء احزاب به شرح زیر است :

1- حزب کارگر ( AP  )   سی ممیز هشت درصد            

2- حزب محافظه کار (H)    بیست و شش ممیز هشت درصد

3- حزب ترقی  (FRP)       شانزده ممیز چهار درصد

4- حزب دمکرات مسیحی  (  KRF  )  پنج ممیز شش درصد

5-  حزب مرکز  (  SP  )    پنج ممیز هشتادوپنج درصد

6- حزب چپ لیبرال  (V)  پنج ممیز دو درصد 

7- حزب چپ سوسیالیست (SV) چهار ممیز یک درصد 

8- حزب سبز  ( MDG )   دو ممیز هشت درصد                 

9- حزب سرخ  (R)   یک ممیز یک درصد                      

 

سیاست خارجی نروژ

نروژ پس از کسب استقلال از سوئد در سال 1905 سیاست خارجی مبتنی بر بیطرفی را در دستور کار خود قرار داد و در جنگ جهانی اول بی طرف بود. ولی با آغاز جنگ جهانی دوم علیرغم اعلام بی طرفی به اشغال آلمان نازی درآمد؛ لذا پس از پایان جنگ به پیمان نظامی ناتو پیوست.

کشف نفت و گاز در نروژ و استخراج و صدور آن در دهه های 1970 و 1980 باعث شکوفائی اقتصادی بی سابقه نروژ شد. پشتوانه اقتصادی قوی باعث شد این کشور با نامیدن سیاست خارجی خاص خود به عنوان " مدل نروژی "، با استفاده از کمکهای مالی بین المللی از طریق سازمان های دولتی و غیر دولتی و با هدف کمک به صلح و ثبات بین المللی در دنیا نقش آفرینی نموده و به عنوان میانجی وارد شود. حدود یک درصد تولید ناخالص داخلی سالانه این کشور به ارائه این کمکهای اختصاص دارد. مناطق هدف کمکهای توسعه ای نروژ شامل کشورهائی از قاره آفریقا، آمریکای لاتین و آسیا می باشند.

     سیاست خارجی نروژ علاوه بر نقش میانجی گرانه در عرصه بین المللی بر محورهای ارائه کمک های توسعه ای به کشورهای فقیر، حمایت از اهداف و برنامه های سازمان ملل و نهادهای وابسته به آن، همکاری نزدیک با ناتو و کشورهای نوردیک بنا شده است.

نروژ تاکنون یک بارعضو غیر دائم شورای امنیت بوده است (2003-2001) و تنها کشور اسکاندیناوی و یکی از چهار کشور اروپای غربی ( علاوه بر لیختن اشتاین ، سوئیس و ایسلند ) است که عضو اتحادیه اروپا نیست. پیشنهاد عضویت نروژ در اتحادیه اروپا تا کنون دو بار در سالهای 1972 و 1994 به رفراندوم عمومی گذاشته شده ولی با رای اکثریت مردم نروژ رد شده است. با توجه به شرایط اقتصادی مطلوب نروژ و بحران اقتصادی نسبی در اعضای اتحادیه اروپا دولت کنونی نروژ درحال حاضر قصد طرح عضویت این کشور در اتحادیه اروپا را ندارد. نروژ از متحدان نزدیک آمریکا و ائتلاف غرب است و نیروهای نروژ در قالب ناتو همکاری فعالی با این ائتلاف دارند.

 

عضویت در سازمانهای بین المللی و منطقه ای

نروژ در سال 1945 به عضویت سازمان ملل متحد درآمد و تریگولی اولین دبیرکل سازمان ملل از نروژ انتخاب شد. این کشور در حال حاضر در 52 سازمان و تشکیلات جهانی عضویت دارد. نروژ با کشورهای شمال اروپا اتحادیه تجارت آزاد (افتا) را تشکیل داد و مهمترین همکاریهای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود را با شورای نوردیک که شامل نروژ، سوئد، دانمارک و ایسلند است هماهنگ می کند. این کشور در 32 ائتلاف و سازمان منطقه ای عضویت دارد.

 

میانجی گری نروژ در مناقشات بین المللی

همان طور که اشاره شد، نروژ تلاش نموده در بحرانها و مناقشه های بین المللی نقش فعالی ایفا نماید. میانجی گری برای انعقاد توافق صلح اسلو بین رژیم صهیونیستی و سازمان آزادبیخش فلسطین و تلاش برای برقراری صلح و کاهش تنش در بحرانها و تحولات بوسنی، برمه، میانمار، سریلانکا، افغانستان، مالی، سودان، سودان جنوبی، سومالی، کلمبیا و سوریه از جمله این اقدامات است. میانجی گری نروژ در اغلب مناقشات بین المللی همراه با ارائه کمک های مالی قابل توجهی از سوی این کشور بوده است.

 

اداره کل ارزیابی و نظارت
سامانه تایید اسناد کنسولی
برای تایید کلیه اسناد کنسولی و دانشجویی اعم از وکالتنامه ، گواهی امضا، تایید مدارک دانشجویی و پزشکی امکان پذیر است
سامانه روادید الکترونیکی
امکان دریافت روادید الکترونیک به صورت برخط در این سامانه تعبیه شده است
سامانه امور کنسولی و ایرانیان
در این سامانه کلیه فرم های کنسولی و قوانین مربوطه درج گردیده است
کليه حقوق اين سايت متعلق است به وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران